School shooters creëren eigen religie

Het beeld dat ‘school shooters’ einzelgänger zijn, gepest worden en een psychiatrische geschiedenis hebben, klopt statistisch niet. Zij ervaren een existentiële crisis en vinden geen oplossing in religie of filosofie met als gevolg dat zij een eigen realiteit of persoonlijke religie creëren. Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Birgit Pfeifer die de autobiografische teksten, zoals manifesten en afscheidsbrieven, van deze jongens analyseerde.

Na elke schoolaanslag stellen we ons dezelfde prangende vraag. ‘Waarom doet iemand dit?’ De schutters die tot dusver bekend zijn hebben een gevarieerde familieachtergrond en educatief verleden, de sociaal-economische context verschilt en hun psychische gesteldheid is zeer verschillend. Een ´school shooting´ leek voor hen de enige uitweg uit een crisis. Door een aanslag te plegen, willen zij betekenis aan hun leven geven. Alle onderzochte daders handelden vanuit de overtuiging dat ze tegen het kwaad vochten: ze stierven als martelaars en zouden nooit vergeten worden. Oftewel ze verwierven in hun overtuiging onsterfelijkheid. Dit soort zelf gecreëerde mythes kenmerken onder andere het proces dat leidt tot het radicale geweld.

Pfeifer: “De professionals in het onderwijs moeten zich dan ook meer bewust worden van het feit dat een existentiële crisis, die blijkbaar aan de basis ligt van een school shooting, vaak onopgemerkt blijft. Scholen zouden meer ruimte moeten bieden voor levensvragen en docenten trainen om jongeren te leren omgaan met een existentiële crisis.”

Vragen om als docenten met elkaar te bespreken:

  • Pfeifer stelt: ‘Scholen zouden meer ruimte moeten bieden voor levensvragen en docenten trainen om jongeren te leren omgaan met een existentiële crisis.’ Gebeurt dit nu te weinig?
  • Ben je het (on)eens met Pfeifer?
  • Welke andere preventieve maatregelen kan een school/ docent ondernemen om dit soort dramatische gebeurtenissen te voorkomen? 
Bron(tekst): VU Amsterdam
Share

Geef een reactie