De protestsong van Katy Perry

De Grammy Awards van afgelopen zondag zaten vol religie, politiek en life-statements. Gisteren zetten we Beyoncé in de spotlight, vandaag is het de beurt aan Katy Perry. De Amerikaanse zangeres gaf zondag samen met Skip Marley (de zoon van Bob Marley) een verrassend optreden. De uitvoering van haar nieuwe single ‘Chained to the Rhythm’ had een stevige politieke lading:

  1. Katy Perry liet duidelijk via haar ‘persist’ armbandje’ zien, dat ze het niet eens is met de ideeën van haar president Trump. 
  2. De songtekst van de popsong wil mensen wakker schudden: ‘So comfortable, we’re living in a bubble, bubble / so comfortable, we cannot see the trouble, trouble.’
  3. De set op het podium eindigde met een groep dansers die protestborden omhoog hield, terwijl de U.S. Constitution (grondwet) op de muur werd geprojecteerd.
  4.  Met de woorden ‘We the People’ in grote letters achter haar, riep KatyPerry: ‘No Hate!’ 

Katy Perry plaatste vorige week vrijdag al een duidelijke tweet over de politieke lading van haar nieuwe single: We gonna call this era Purposeful Pop.

Vragen om met tieners en jongeren te bespreken:

  • Wat is het statement wat Katy Perry wilde maken?
  • Zijn de Grammy-Awards de juiste plek voor life-statements, politiek en religie volgens jou? Waarom wel/niet?
  • Welke Nederlandse artiesten ken jij die politieke liedjes hebben gemaakt?
  • Stel dat jij een protestsong zou schrijven, waarover zou deze dan gaan?
Share

Geef een reactie