Journey, de verplichte pelgrimage voor elke gamer

In de verte staat een berg met een rustgevende gloed, tussen de speler en de berg in ligt een gigantische zandbak. Gamekenners noemen Journey een ‘spiritueel concept’. Je bent een speler in een wereld met een duidelijke horizon. Jij, een mysterieus naamloos personage in een lang gewaad, bent op weg naar de horizon en die reis leidt je langs mysterieuze landschappen.

Als je verbonden bent met PlayStation 4 via internet, kom je af en toe een andere speler tegen. Chatten is onmogelijk, samenwerken kan, maar elkaar negeren is ook prima. Je enige communicatiemiddel is een druk op de knop waarmee je een lange of korte ‘sonar-ping’ uitbrengt. Kortom; op monotone geluiden na kun je elkaar niets duidelijk maken. Je kunt elkaar helpen door dicht bij elkaar te blijven op die manier vullen spelers elkaars magische sjaal (deze wordt langer), waarmee je delen van de route kan zweven.

journey‘Journey is voor gamers wat de hadj is voor moslims: een plicht voor wie het kan veroorloven.’ (Arthur van Vliet – Game review)

Journey speel je voor de beleving en om tot rust te komen. Het is een kunstzinnig iets, waarin jijzelf betekenis geeft aan je reis. Op de mysterieuze muurtekeningen in verlaten ruïnes en visioenen na krijg je niets. Het is jij, de berg en de eenzame reis daar naartoe.

Wat Journey zo’n bijzondere ervaring maakt, komt niet alleen door de unieke vorm van verhaalvertelling, maar ook door de prachtige rustgevende soundtrack die bijdraagt aan de sfeer van het geheel. Niet voor niets werd de soundtrack genomineerd voor een Grammy-award.

Vragen om met jongeren te bespreken:

  • Bekijk met elkaar de trailer, welk gevoel maakt de game bij je los?
  • Weet jij waar je naar onderweg bent?
  • Wat is jouw stip op de horizon?
  • Wie zijn je reisgenoten in deze zoektocht of wandel je vooral alleen? 

 

Share

Geef een reactie