Miquel’s reis door het land van de doden

De jongen Miguel droomt ervan om een succesvol muzikant te worden. Ondanks dat muziek al generaties lang uit zijn familie wordt verbannen, is het Miguel’s grootste droom om net zo groot te worden als zijn idool, Ernesto de la Cruz.

De Mexicaanse feestdag ‘Día de Muertos’, de dag van de doden speelt een cruciale rol in deze film. Door mysterieuze omstandigheden belandt Miguel in het land van de doden waar hij herenigd wordt met oude familieleden die al jaren zijn overleden. Miguel ontmoet onder andere zijn over-overgroot oma ‘Mamá Imelda’. Coco focust zich zoals gezegd op familieleden, ook degenen in het hiernamaals. De kleine muzikant moet samen met zijn familie een plan vinden om terug te keren naar de wereld van de levenden om zijn dromen waarheid te laten worden.

De film stelt flink wat flinke levensvragen zoals: wat gebeurt er wanneer een familielid wordt vergeten? Of als een overleden persoon geen familie meer heeft om diegene te herdenken?

De Dag van de Doden (Spaans: Día de Muertos) is een Mexicaanse feest- en herdenkingsdag. Deze traditie vindt elk jaar plaats op 1 en 2 november, dus op Allerheiligen en Allerzielen. Men gelooft dat de zielen van kinderen op 1 november terugkeren naar de aarde, en die van volwassenen op 2 november. In mindere mate wordt de Dag van de Doden ook in de rest van Latijns-Amerika, de Verenigde Staten en de Filipijnen gevierd.  (Wikipedia)

Vragen voor ouders, leerkrachten en kinderwerkers:

  • Heb je ooit gehoord van ‘het feest van de doden’ uit Mexico?
  • Op welke manier kunnen kinderen geholpen worden om overleden mensen te blijven herinneren? 
  • Op welke manieren praat jij met kinderen over de dood en een eventueel hiernamaals? 
  • Geeft deze film hiervoor kansen? Waarom wel/ niet? 

 

 

Share

Geef een reactie